Bij Wetering hebben door de jaren heen veel mensen gewerkt. Deze collega’s hielpen het bedrijf op te bouwen. Dit zijn mensen waarmee werd gelachen, hard gewerkt en jarenlang mee samen werd gewerkt. Helaas zijn sommigen van hen ons vroeg ontvallen, onder andere door kanker.
Tijdens ons 70-jarig jubileum bedankte Hans van de Wetering collega’s, opdrachtgevers en relaties voor hun bijdrage aan het bedrijf. Maar de collega’s die er niet meer zijn, kon hij niet bedanken. Daar kwam hij met het idee om op een andere manier toch iets voor hen te doen. Samen met een team trotseert Hans samen met onze collega’s al wandelend of hardlopend de Alpe d'Huez, als eerbetoon aan collega’s die nog altijd gemist worden.
Het team
Het Weteringteam bestaat uit Hans van de Wetering, chauffeur Willemjan Ceelen, directeur klei Luc de Werd en gepensioneerd chauffeur Hennie Teunissen. Vier verschillende mensen, met ieder hun eigen motivatie om de Alpe d’Huez op te gaan.
"Het is mooi om samen te finishen."
Waar Hans het doet als symbool voor de collega’s die gemist worden, ziet Luc vooral de sportieve uitdaging. Tegelijkertijd wil hij iets betekenen voor een doel dat ook zijn eigen omgeving geraakt heeft. Hij is de enige van het team die de berg hardlopend op gaat. Twee keer wil hij dit doen. Hardlopen speelt al jaren een belangrijke rol in zijn leven. “Soms is hardlopen het enige moment waar ik nergens aan denk. Soms zet ik juist alles op een rij. Ik heb het nodig om zo bezig te zijn.”
Willemjan begon een stuk nuchterder. Hans vroeg of het iets voor hem was. “Een beetje beweging.” Willemjan moest lachen en zei: “Doe ik wel.” “Jij wel,” antwoordde Hans. Maar Willemjan was al overtuigd. Wat begon als een sportieve uitdaging, is inmiddels veel meer geworden. “Je doet het uiteindelijk voor mensen die ermee te maken krijgen.”
"Veel mensen lopen voor iemand en dat merk je onderweg."
Ook Hennie doet mee voor de uitdaging. Sinds zijn pensioen wandelt hij veel en zoekt hij steeds langere afstanden op. Maar uiteindelijk vindt ook hij het goede doel het belangrijkst. Vooral de saamhorigheid spreekt hem aan, het samen lopen en verhalen delen.
Bij iedereen speelt dezelfde gedachte mee: bijna iedereen krijgt met kanker te maken. Daarom is Alpe d’HuZes meer dan een sportieve uitdaging. Het wordt een dag van doorzetten, maar ook van emotionele verhalen. “Een lach en een traan,” zoals Willemjan het omschrijft.
Hoewel Alpe d’HuZes voor iedereen nieuw is, zijn lange afstanden en sportieve uitdagingen dat niet. Hans liep eerder al de Kennedymars, het Pieterpad en de Nijmeegse Vierdaagse. Willemjan wandelde de Vierdaagse al twee keer. Hennie is sinds zijn pensioen fanatiek gaan wandelen en loopt komende zomer voor het eerst mee in Nijmegen. Luc liep eerder de marathon van Rotterdam.
"Hardlopen is het enige moment dat ik nergens aan denk."
Toch verwachten ze allemaal dat Alpe d’HuZes anders zal voelen dan andere evenementen. De hoogtemeters zijn nauwelijks te oefenen en de sfeer zal meer gelaten zijn. “Veel mensen lopen voor iemand,” vertelt Hennie. “Dat merk je onderweg.”
De voorbereiding
Alle vier trainen ze het liefst buiten, in plaats van op een loopband. Willemjan hoeft daarvoor maar de deur uit te lopen en binnen een paar honderd meter staat hij in het bos. Daar maakt hij wandelingen van 11 tot 13 kilometer. “Je moet zorgen dat je genoeg kilometers in de benen hebt.”
Lange afstanden schrikken Hennie inmiddels niet meer af. Laatst wandelde hij 43 kilometer aan een stuk. Dit deed hij niet alleen als voorbereiding op de Alpe d’HuZes, maar ook voor de Nijmeegse vierdaagse later deze zomer. Toch verwacht hij dat de berg heel anders zal voelen. Je gebruikt toch hele andere spieren. Maar, zo zegt Hennie nuchter: “Het is geen wedstrijd.”
Net als Willemjan heeft ook Hans de loopband geprobeerd op een speciaal Alpe d’HuZes-programma om hoogtemeters te oefenen. Echt enthousiast wordt hij daar niet van. “Dan heb ik twee liedjes geluisterd en denk ik dat er veel meer tijd voorbij is,” lacht hij. “Maar dat valt dan vies tegen.” En dat terwijl Hans buiten zo een eind loopt.
"Je doet het uiteindelijk voor de mensen die ermee te maken krijgen."
Ook Luc laat de loopband liever links liggen. Hij loopt vier keer per week hard, doet extra krachtoefeningen voor zijn benen en pakt onderweg zoveel mogelijk hoogtemeters mee, bijvoorbeeld via viaducten.
De tactiek van het team is uiteindelijk simpel: zorgen dat de conditie goed is en genoeg kilometers maken. Want hoe die klim straks echt voelt, weet niemand.
De dag zelf
4 juni is het zover. Wat het Weteringteam precies kan verwachten, weten ze niet, want iedereen hoort hetzelfde over Alpe d’HuZes: het is niet te vergelijken met andere evenementen.
Hans start als enige vroeg in de ochtend, omdat hij eerder ingeschreven stond dan de rest van het team. Om vijf uur begint hij aan zijn eerste beklimming. Later op de dag wil hij nog een keer samen met de andere wandelaars omhoog. Juist daarin zit voor hem de grootste uitdaging: opnieuw beginnen nadat hij al een keer boven is geweest. Toch wil hij die tweede tocht graag samen lopen. “Het is mooi om samen te finishen.”
Ook Luc gaat twee keer de berg op. Hoe zwaar het wordt, vindt hij lastig in te schatten. “40 kilometer hardlopen lukt me wel. Maar twee keer die berg omhoog? Geen idee.”
“Je moet zorgen dat je genoeg kilometers in de benen hebt.”
Hennie verwacht dat de dag veel emoties los gaat maken. Toch kijkt hij vooral uit naar de sfeer en de gesprekken onderweg. “Je loopt met zoveel mensen samen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.”
Willemjan gaat er vooral met een goed gevoel naartoe. Hij kijkt uit naar het wandelen, maar ook naar alles eromheen. De sfeer, de saamhorigheid en de dagen samen met het team. Zijn hoop is uiteindelijk simpel: “Dat we hem met z’n allen met een goed gevoel uitlopen.”
Wil jij Weteringteam steunen? Bekijk de pagina’s van onze teamleden:
